Fase 1: Outplacement......en nu?

Het gebeurt vaak dat we jarenlang bij de zelfde organisatie werkzaam zijn. En nog vaak jarenlang op dezelfde positie. We doen het werk met een automatisme; we komen ’s ochtends en gaan ’s avonds weer naar huis. Echt opwindend en uitdagend is het niet, maar ja, je verdient aardig, je hebt een gezin te onderhouden en de hypotheek van je huis drukt ook redelijk op je maandelijkse lasten.

Fase 1: Onzekerheid.....Weggaan en solliciteren? Een andere baan zoeken?

Die gedachte komt zo nu en dan wel eens voorbij maar wordt gelijk door een angst voor de eventuele risico’s met betrekking tot het nemen van zulke stappen  ingehaald. Andere werkomgeving, andere collega’s, andere werkzaamheden, verder weg, weer een proeftijd? Allemaal risico’s van mislukken en vervolgens de onzekerheid van een inkomen.

En dan komt die dag.....de wereld op zijn kop

Totdat op zekere dag je bij je leidinggevende wordt geroepen en na een uitvoerige inleiding komt het hoge woord er eindelijk uit. Het lijkt hem verstandig als je toch eens ergens anders gaat kijken naar een andere baan. Buiten de deur natuurlijk. Zijn argumenten komen keihard binnen en het lijkt alsof je hele wereld op z’n kop staat. En vervolgens het voorstel voor outplacement. Wel over gehoord maar altijd in de vervelende context van ontslagen worden.